المپیاد یک رقابت علمی برای هزاران دانشپژوه است که از نظر زمانی و دفعات برگزاری، محدودیت دارد.
شرایط و قوانین المپیاد برای همهی شرکتکنندگان یکسان است. از آنجا که امید، تلاش و زحمات هزاران دانشآموز و خانواده در این رقابت دخیل است، قائل شدن کوچکترین استثنا برای یک فرد میتواند موجب اجحاف در حق سایرین شود. به همین دلیل، کمیتهی برگزاری موظف است قوانین را برای همه به یک شکل اجرا کند.
عملکرد دانشپژوه در آزمونها و مسابقات دیگر، بههیچوجه نمیتواند ملاک ارزیابی عملکرد او در آزمون اصلی باشد. درست مانند المپیک که اگر یک وزنهبردار در تمرینات بارها وزنهای را با موفقیت بلند کند، ملاک نهایی تنها عملکرد او در رقابت اصلی است.
در صورت عدم موفقیت، والدین با پذیرفتن واقعیت میتوانند درسهای بسیار بزرگتری به دانشپژوه بدهند تا اینکه با انکار واقعیت، برای تغییر چیزی تلاش کنند که دیگر قابل تغییر نیست. پذیرش عدم موفقیت، فارغ از دلیل آن، میتواند اولین گام در مسیر موفقیتهای آینده باشد.
نتیجهی یک آزمون، هرچقدر هم مهم باشد، تنها بخشی از مسیر رشد یک دانشپژوه است. بهتر است پس از آزمون، بهجای مقایسهی نتیجه با دیگران یا جستوجوی مقصر، به دانشپژوه کمک کنیم تجربهی خود را تحلیل کند و از آن برای آینده استفاده کند.
در طول دوره و بهویژه در زمان آزمونها، آرامش دانشپژوه اهمیت زیادی دارد. والدین میتوانند با کاهش فشار و انتظارات اضافی و با اطمینان دادن به دانشپژوه که نتیجهی آزمون ارزش و آیندهی او را تعیین نمیکند، نقش بسیار مهمی در عملکرد او داشته باشند.
