تابعی بنویسید که‌یک +vector<int>+ را به عنوان ورودی بگیرد و عناصر این vector را برعکس reverse)) کند (یعنی اوّلی با آخری تعویض شود، دومی با یکی مانده به آخری و …). تابع شما نباید خروجی برگرداند بلکه باید عمل خواسته شده را روی همان vector ارسالی انجام بدهد.

تابع strlen(char *s) را شبیه‌سازی کنید. این تابع یه اشاره‌گر به ابتدای یک رشته‌ی کاراکتری می‌گیرد و طول رشته‌ی با شروع از آن اشاره‌گر را بر می‌گرداند.

برای هر عدد مثبت، میزان «باینری دوستی» یا به‌صورت خلاصه «بایدو»ی آن عدد برابر است با توان عدد ۲، در تجزیه‌ی آن عدد به عوامل اوّل. برای مثال بایدوی عدد ۴۰ برابر ۳ است چرا که $40=2^3\times 5$ و بایدوی اعداد ۱۳ و ۶۴ به‌ترتیب صفر و ۶ است. یک آرایه‌ی int bd[128] سراسری داریم و می‌خواهیم درایه‌ی $0<i<128$\،اُم آن، مقدار بایدوی عدد $i$ را در بر بگیرد. برای این منظور یک تابع بازگشتی با حداکثر ۳ پارامتر بنویسید که این کار را انجام دهد. شما مجاز به استفاده از هیچ دستور حلقه‌ای (نظیر for یا while و همچنین تعریف متغیر/تابع جدید نیستید. در تابع شما حداکثر از یک if یا عملگر :? باید استفاده شده باشد. تابع شما نباید چیزی را به عنوان خروجی برگرداند.

تابعی بنویسید که عمل Split را انجام دهد. این تابع یک رشته‌ی طولانی به عنوان ورودی ($S$) و یک رشته کوچک به عنوان جدا کننده delimiter)) می‌گیرد. سپس رشته‌ی ورودی را به تکه‌هایی بر حسب جداکننده تقسیم می‌کند. نهایتاً این تکه‌ها را در یک vector<string> بر می‌گرداند. به عنوان مثال خروجی فراخوانی Split("Sib-Moz-Sib-Golabi","-") یک vector شامل ۴ رشته‌ی Sib و Moz و Sib و Golabi است. و یا Split("abbccdd", "bbc") یک vector شامل دو رشته‌ی a و cdd را بر می‌گرداند. فرض کنید که رشته ورودی در ابتدا و انتهایش مستقیماً جداکننده را در بر نمی‌گیرد. فرض کنید دفعات رخداد جداکننده در ورودی، هم‌پوشانی ندارد (یعنی امکان ندارد که جداکننده aa باشد و در ورودی …aaa… داشته باشیم.( مجدداً یادآوری می‌شود که خروجی تابع شما یک vector<string> باید باشد.

تابعی بنویسید که‌یک vector به‌طول حداکثر ۲۰ بگیرد و تمام جایگشت‌های عناصر vector را در خروجی چاپ کند. تابع شما باید به صورت بازگشتی باشد. شما مجاز به استفاده از متغیرهای global یا static نیستید. پارامترهای تابع شما باید شامل خود vector عناصر به صورت Const Reference و حداکثر یک vector اضافه و حداکثر یک متغیر ساده‌ی دیگر باشد.

الگوریتم این برنامه‌ی شما باید به صورت کارا این عملیات را انجام دهد و از محاسبات اضافه بپرهیزد. الگوریتم شما باید بر مبنای ساخت جایگشت‌ها (با کمک (for باشد و نه swap کردن عناصر از روی یک جایگشت برای رسیدن به جایگشت بعدی.