اگر اعداد ٬۱ ٬۲ …٬ n را به ترتیبی دلخواه از چپ به راست بنویسیم٬ یک جایگشت به طول n حاصل میشود. مثلاً <۱٫۳٫۲٫۴> یک جایگشت به طول ۴ است. فاصلهی دو جایگشت ( با طول یکسان) برابر است با تعداد مکانهای متناظری از دو جایگشت که با هم متفاوتاند. مثلاً فاصلهی <۱٫۳٫۲٫۴> = π′ و <۱٫۴٫۳٫۲> = π″ برابر ۳ است٬ چون این دو جایگشت در مکانهای دوم٬ سوم و چهارم متفاوتاند.
مجموعهی A شامل ۱۳۸۶ جایگشت به طول n و با نامهای \pi_1٬ \pi_2٬ … و \pi_{1386} است. فاصلهی یک جایگشت دلخواه \pi به طول n تا مجموعهی A برابر است با فاصلهی \pi و \pi_1٬ به علاوهی فاصلهی \pi و \pi_۲٬…٬ به علاوهی فاصلهی \pi و \pi_{۱۳۸۶}. از بین همهی جایگشتهای به طول n٬ جایگشتی را در نظر بگیرید که کمترین فاصله را تا A دارد و این فاصله را x بنامید. ثابت کنید که دست کم یکی از اعضای A (یکی از \pi_i ها)وجود دارد که فاصلهاش تا A حداکثر x۲ باشد.